منم کیست و فیبروم داشتم با داروی گیاهی ساپوژکس که دکتر زنان برام نوشت درمان شد خداروشکر
خ. احمدی

سلام من تازه تست دادم فهمیدم باردارم ولی دلم وکمرم مث زمان پریودی درد میگیره وقطع میشه خیلی میترسم نکنه بلایی سرش بیاد
فاطمه

سلام من از قرص انتی بیوتیک و مرهم سیاه استفاده کردم بعداز چند هفته خارج شدن مو و کوچک شدن ان بعداز سرماخوردگی یکم مثل اولش شد و در حال حاضر یعداز مقداری خارج شدن لخته خون و حالا مقداری کمی خون ابه لخته شده کوچکتر از زمان سرماخوردگی شده چکار کنم تا چه موقع مرهم سیاه بزارم ایا باید کار دیگری کنم؟
مجید

سلام شربت جواب رو در شیردهی می‌توان استفاده کرد؟
مریم

سغ، من نوزاد پسر ۴۵ روزه دارم که ۳۶ هفته به دنیا آمد از هفته سوم دچار دردهای کولیکی شبانه، و زور پیچ و درد در هنگام اجابت مزاج است، در حال حاضر در روز چند بار به او آب به میدهم، درد کولیکش بهتر شده ولی یبوست دارد( البته خودم هم یبوست دارم و فرزندم شیر مادر می خورد) می خواستم بدانم بهترین راه حل چیست؟
ساحل

برای فردی که سل مبتلا شده و یک ریه از کار افتاده و ریه دیگه اب آورده و بزرگ شده چی پیشنهاد میکنید سن ۷۰سال جنسیت مرد دیابت ی ،بالن قلب
مهناز

سلام هفته ۲۱ بارداری هستم واز اول بارداری هموگلوبین خونم بالا بوده ودکتر گفت نیازی به مصرف قرص آهن ندارم. با توجه به اینکه قبل از بارداری حداقل درطی سال ۲تا ۳مرتبه حجامت بیشتر از کتف انجام می‌دادم آیا بهتر نیست دراین بازه زمانی حجامت کنم؟ درحالی که شب ها از پادرد شدید از خواب بیدار میشم آیا به خاطر غلظت بالای خون نیست؟
مجیدی

سلام وقت بخیر آقای دکتر در خصوص فتق کشاله ران بدون عمل جراحی در طب سنتی آیا درمانی وجود دارد.ممنون شما هستم از پاسخگویی و مقالات جذاب در سایتتون.ارادتمند محمود
محمود

با سلام و وقت بخیر خدمت آقای دکتر. برای درمان فتق کشاله ران که عمدتا به دلیل یبوست به معنای زور زدن هنگام دفع به وجود آمده چه راهکاری را پیشنهاد می دهید؟( البته مسلما یبوست باید به عنوان مقدمه و عدم تشدید مشکل فتق رفع شود اما منظور بازگشت فتق به حالت اولیه است) ممنون از لطف شما🙏
مصطفی

سلام برای تورم غددلنفاوی کشاله ران میشه زالو انداخت؟
لیلا
زندگی استعماری؛ طبّ استعماری
اسمی روی بچه‌ام گذاشته‌ام که تا حالا به گوش کسی نخورده است.
تعداد: 0 میانگین: 0
[تعداد بازدید : 421]

[نسخه چاپی]

بسم الله الرّحمن الرّحیم

و صلّی الله علی محمّد و آله الطّاهرین و لعنة الله علی اعدائهم اجمعین

 

اسمی روی بچه‌ام گذاشته‌ام که تا حالا به گوش کسی نخورده است.


قبلاً پدر و مادرها می‌خواستند بچه‌هایشان مثل بقیه باشند، ولی الآن می‌خواهند فرق داشته باشند.
 
نویسنده: جو پینسکر

مترجم: زهرا عاملی

منبع: Atlantic

خلاصه:

در سال‌های اخیر خیلی از پدر و مادرها دوست دارند برای بچه‌هایشان اسم‌های منحصر‌به‌فرد و شاخص انتخاب کنند. اما اگر کمی عقب‌تر برویم، بیشتر خانواده‌ها برعکس این روند را ترجیح می‌دادند و می‌خواستند بچه‌هایشان اسم‌های رایج و معمول داشته باشند. چرا هر چه جلوتر می‌آییم رقابت برای انتخاب اسم‌های غیرتکراری شدیدتر می‌شود؟ آیا صرفاً یک تغییر ذائقه رخ داده است، یا ماجرای مهم‌تری در جریان است؟ جو پینسکر در گفت‌وگو با چند متخصص این مسئله را از جنبه‌های گوناگون بررسی کرده است.

***********
 این روزها اگر بشنوید که اسم کودکی را اولیویا یا لیام گذاشته‌اند، شاید احساس ترحم شدیدی به شما دست دهد: ‌بچۀ بیچاره چه بلایی سرش آمده که یکی از رایج‌ترین اسم‌های زمانه را برایش انتخاب کرده‌اند و احتمالاً با این خطر روبه‌روست که با یکی از همکلاسی‌هایش در مهدکودک هم‌نام باشد.


این مسئله قبلاً نامطلوب نبود. لورا واتنبرگ که مؤسس سایت مُدهای نام‌گذاری نِیمرولوژی است به من گفت: «مثلاً اسم «ماری» رایج‌ترین اسم دختر در تمامی سال‌های بین ۱۸۸۰ تا ۱۹۶۱ (به‌جز شش سال) بوده است و اگر شما با فردی از نسل‌های قبلی صحبت می‌کردید، آن‌ها می‌گفتند خُب معلوم است که اسم پنج نفر در کلاس ما ماری بود. اصلاً چیز مهمی نبود. چنین ترسی وجود نداشت».

 

از حدود ۶۰ سال گذشته، نگرش والدین آمریکایی به نام‌گذاری فرزندانشان عمیقاً تغییر کرده است. امروزه بسیاری از والدین به دنبال اسم‌هایی هستند که رواج کمتری داشته باشد تا به فرزندانشان کمک کنند بیشتر موردتوجه باشند، ولی در گذشته والدین معمولاً، آگاهانه یا ناآگاهانه، اسم‌هایی رایج انتخاب می‌کردند تا فرزندانشان هم‌نوایی بیشتری با بقیه داشته باشند.

 

در سال ۱۸۸۰، بر اساس تخمین واتنبرگ، حدود ۳۲ درصد از اسم‌های نوزادان جزو ۱۰ اسم رایج بود؛ در ۱۹۵۰ این رقم به ۲۸ درصد رسید و در سال ۲۰۲۰ از همیشه کمتر شد و به ۷ درصد نزول کرد. واتنبرگ می‌گوید: «ما کاملاً در عصر نام‌گذاریِ منحصربه‌فرد قرار گرفته‌ایم و حالا والدین گمان می‌کنند گذاشتن اسمی که بارز و شاخص به نظر برسد فضیلت است».

 
در بخش اعظمی از تاریخ آمریکا، افراد زیادی اسم فرزندانشان را از روی اسم فردی از شجره‌نامه‌شان و به نشانۀ احترام به او انتخاب می‌کردند و این کار سبب می‌شد برای مدتی طولانی همان اسم‌ها در چرخش باشند. این موضوع دربارۀ پسربچه‌ها بیشتر صادق بود و، در طول تاریخ، تنوع اسمی آن‌ها از دختربچه‌ها کمتر بود، چون آن‌ها با احتمال بیشتری نام خانوادگی‌شان را به ارث می‌بردند، مثلاً در کُلُنیِ رالی حدوداً اسم نصفی از پسرها جان، ویلیام یا توماس بود. این سه اسم از دهۀ ۱۸۸۰ (زمانی که ثبت‌احوال ادارۀ تأمین اجتماعی شروع شد) تا دهۀ ۱۹۶۰ جزو ۱۰ اسم رایج یا در نزدیکی آن بودند.

 

قطعاً پیشترها هم اسم‌های متفاوت‌ وجود داشتند. اسم‌های پیوریتنی مثل پِیشینس، تِمپرنس و استندفست آشکارا دارای اهمیتی اخلاقی بودند. مهاجران هم توانستند با استفاده از اسم‌های مناطق خودشان کمی تنوع ایجاد کنند ولی گاهی، به امید هم‌نوایی بیشتر، اسم‌هایی را انتخاب می‌کردند که «سفیدپوستانه‌تر به نظر می‌رسیدند» (گاهی هم احساس اجبار برای چنین انتخابی داشتند). اندکی تنوع ناحیه‌ای جذاب هم وجود داشت، مثلاً در اوایل قرن بیستم در اوکلاهاما اسم‌هایی مانند اوونوآل و اودلن به وجود آمدند. در آپالاشیای جنوبی هم کودکانی با اسم‌های میک، بنت، وایلد، وتستون، اسپید و انویل نام‌گذاری شدند.

 

آخرین دهه‌هایی که اسامیِ نسبتاً مشابه برای بچه‌ها انتخاب می‌شد به دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ برمی‌گردد. همان‌طور که واتنبرگ گفت، مثلاً در سال ۱۹۵۵ نصف بچه‌هایی که به دنیا آمدند با یکی از ۷۸ نامِ رایجِ آن سال نام‌گذاری شدند. در سال ۲۰۱۹ این رقم به ۵۲۰ نامِ رایج رسید. تمایل والدین به نام‌گذاری‌های مشابه در دهه‌های ۴۰ و ۵۰ شاید به‌خاطر اثر یکپارچه‌سازی‌ای بود که رکود بزرگ و جنگ جهانی دوم به همراه داشت. کلیولند ایوانس، استاد ممتاز روان‌شناسی در دانشگاه بِلویو و متخصصِ نام‌ها، به من گفت که این اتفاقات «باعث شده بود که افراد حس همبستگی با فرهنگ عمومی و کل کشور داشته باشند». در دوره‌ای که ظاهراً مسیر رسیدن به موفقیتْ مسیری همگانی بود شبیه دیگران بودن چیز بدی به نظر نمی‌رسید.

 

بااین‌حال نشانه‌هایی هم بود که نشان می‌داد مردم خسته شده‌اند از اسم‌هایی که این‌قدر رایج‌اند. ایوانس به آهنگی به نام «جان، جان، جان (به هر تام، دیک و هری‌ای می‌گویند جان)» اشاره کرد که در آن بیتی با این مضمون وجود داشت: «نمی‌توانیم بس کنیم و برای این پسربچه اسم جدیدی انتخاب کنیم؟».

 

این آهنگ خودش پیامی بود که از تغییراتی به‌سمت جدید و شاخص‌بودن اسم‌ها (که در دهۀ ۱۹۶۰ اتفاق افتاد) خبر می‌داد. این امر خودش برآمده از تغییرات بزرگ‌تری در زندگی روزمره بود. همان‌طور که فیلیپ کوهنِ جامعه‌شناس نوشته است، وقتی خانواده‌ها کوچک‌تر شدند و کودکان دیگر کار نکردند، «آمریکایی‌ها کم‌کم به منحصربه‌فردبودن افراد چشم دوختند و فردیت به‌مثابه پروژۀ ایجاد هویت ظاهر شد (و شروع آن هم همین نام‌گذاری بود)‌». در همین زمان، جامعه به‌سمت خودمانی‌ترشدن پیش می‌رفت و مردم کمتر همدیگر را با اسم‌های فامیلی صدا می‌کردند. همان‌طور که ایوانس هم اشاره کرد این مسئله باعث شد متمایزبودنِ اسم‌های خاص از همدیگر اهمیت بیشتری پیدا کند.

 
بر اساس گفتۀ ایوانس یکی دیگر از مهم‌ترین تغییرات در دهۀ ۱۹۶۰ این بود که مردم کم‌کم به اطلاعاتی در مورد مدهای نام‌گذاری بچه‌ها دسترسی پیدا کردند. کتاب‌ها به والدین اطلاع می‌دادند که کدام اسم‌ها رواج بیشتری دارند (یا به عبارتی دیگر، چه اسم‌هایی سر زبان‌ها افتاده است که والدین باید از آن‌ها حذر کنند). ایوانس معتقد است هرچه که این اطلاعات بیشتر در دسترس عموم قرار گرفت والدین فشار اجتماعی بیشتری احساس کردند تا اسم‌هایی را که بقیه روی فرزندانشان می‌گذارند انتخاب نکنند، مبادا بعداً این‌طور به نظر بیاید که از مُدهای زمان خودشان غافل بوده‌اند.

 

این الگو در دهۀ ۱۹۹۰ وقتی شدت گرفت که ادارۀ تأمین اجتماعیْ رایج‌ترین اسامی کودکان را در وب‌سایتش منتشر کرد. (این کار با اقدامات مأموری دولتی به نام مایکل شکلفورد شروع شد. او کمی دلخور بود از اینکه با چنین اسم رایجی بزرگ شده بود، ازاین‌رو برای اولین‌بار داده‌هایی گردآوری کرد تا بتواند اسم فرزندانش را هوشمندانه‌تر انتخاب کند. بعدها این فکر به ذهنش خطور کرد که شاید این داده‌ها برای دیگران هم مفید باشند).

 

اکنون فرآیند نام‌گذاری در آمریکا در مرحله‌ای است که متمایزبودن فضیلت به‌حساب می‌آيد، که انحرافی است از مدل موفقیت در اواسط قرن گذشته: امروزه شما نه با یکنواختی بیشتر، بلکه با تمایزِ بیشتر به برتری می‌رسید.

 

واتنبرگ در این رابطه به من گفت: «والدین دربارۀ نام‌گذاری فرزندانشان همان‌طور فکر می‌کنند که شرکت‌ها دربارۀ نام‌گذاری محصولاتشان، این فرآیند مانند نوعی رقابت بازاری است که در آن افراد باید بتوانند توجه دیگران را جلب کنند تا موفق باشند».

 

 اکنون فرقی نمی‌کند که والدین اسم فرزندانشان را بر مبنای قابلیت جست‌وجوشدن در گوگل انتخاب کنند یا نه، درهرحال، موتور‌های جست‌وجو و رسانه‌های اجتماعی توانسته‌اند طرز تفکر آن‌ها را راجع به مزایا (یا مضراتِ) داشتن اسمی متفاوت با دیگر کاربران اینترنت تغییر دهند.

 

همۀ این‌ها ما را به عصر اسامیِ فوق‌العاده متنوع کشانده است. خودِ همین موضوع به‌نوعی نشانگر هم‌نوایی دیگری است: تلاش برای اینکه مثل بقیه نباشید باعث می‌شود عین بقیه باشید.


 

 

پی‌نوشت‌ها:

 
• این مطلب را جو پینسکر نوشته و در تاریخ ۴ فوریه ۲۰۲۲ با عنوان «The Age of the Unique Baby Name» در وب‌سایت آتلانتیک منتشر شده است.وب‌سایت ترجمان آن را در تاریخ ۴ خرداد ۱۴۰۱ با عنوان «اسمی روی بچه‌ام گذاشته‌ام که تا حالا به گوش کسی نخورده است» و ترجمۀ زهرا عاملی منتشر کرده است.

 
•• جو پینسکر (Joe Pinsker) نویسندۀ مجلۀ آتلانتیک است که در مورد خانواده و روابط انسانی می‌نویسد.

منبع :

فصلنامه ترجمان



نظرات
نظر خود را ثبت کنید

کاربر گرامی؛ سلامٌ علیکم

 

لطفا پیش از ثبت نظر خود توجه داشته باشید:


تجویز دارو و پیچیدن نسخه برای بیماری و مشکلات شخصی و موردی، نیاز به شرح حال کامل و معاینه بالینی دارد که طبیعتاً از طریق ارتباط مجازی، قابل حصول نیست.

 

 

لذا خواهشمندیم از تقاضای نسخه و دارو برای بیماری های موردی، اجـتناب فرمایید.

 

سایر نکات:


❶از اعلام نشانی و تلفن درمانگاه معذوریم. درصورت تمایل از طریق پایگاه «طبیب شهر»، پزشک مورد نظر خود را جستجو کنید.

ابتدا مقالات مربوطه را مطالعه کنید و پس از اطمینان از نبود اطّلاعات مورد نظرتان، نسبت به طرح سؤال اقدام کنید. از پاسخگویی به سؤالاتی که در متن مقاله پاسخ داده شده اند معذوریم.

❸از طرح سؤال هایی که نیاز به پاسخ های خصوصی و ارسال به پست الکترونیک دارد خودداری فرمایید.

❹پاسخگویی به سؤالاتِ کلّی و نیازمند پاسخ های مفصّل در توان پایگاه نیست.

❺نشانی پست الکترونیک شما در نزد پایگاه طبّ شیعه محفوظ است.

❻هرنظر را تنها یک بار ارسال کنید و از تکرار ارسال نظرات خودداری کنید.

❼حتّی المقدور از ارسال نظرات به صورت «فینگیلیش» خودداری کنید.

❽پاسخ هاي ارائه شده، كلّي و عمومي هستند و پاسخ دقيق و تخصّصي، تنها با ويزيت بيمار امكانپذير است

 

 

با سپاس و امتنان        

دکتر وحید علیان نژادی

نام :  
ایمیل :
* نظر شما
 

سایر مقالات این موضوع

چرا دیگر هیچ‌کس نمی‌تواند پدر و مادر خوبی باشد؟[343بازدید]
اسمی روی بچه‌ام گذاشته‌ام که تا حالا به گوش کسی نخورده است.[422بازدید]
اگر همیشه در دسترس نباشیم، اتفاق خاصی می‌افتد؟[398بازدید]
با اصرار روی عزت نفس فرزندانتان آن‌ها را بی‌عرضه بار می‌آوريد.[467بازدید]
"یادداشت ویژه"؛ بیایید کمی غیر بهداشتی زندگی کنیم![2823بازدید]
از پشت فیلتر زیباتر است؛ اینستاگرام چگونه زندگی‌مان را دگرگون کرد؟[3107بازدید]
پدر پیرم می‌خواست کنار نوه‌هایش بمیرد.[2714بازدید]
چگونه شركت‌هاي بزرگ داروسازي، شما را براي خريد داروهايي كه احتمالاً نياز نداريد، آماده مي‌كنند؟[3069بازدید]
ازدواج تك‌جنسيتي در استراليا؛ چرا اكنون؟[2999بازدید]
جامعه ستیزی به بهانه کرونا [3242بازدید]
وقتی به‌جای تجربه‌کردن زندگی از آن عکس می‌گیریم، چه چیزی را از دست می‌دهیم؟[3937بازدید]
«بنزین»، «گازوئیل» و «خوراک دام» به ‌خورد مردم ندهید.[4677بازدید]
چه شد که ما آدم ها از لحاظ روانی اینقدر ضعیف و تنبل شدیم؟ (مقاله انتخابی)[6191بازدید]
وقتی با فرزندت هستی، آن گوشی لعنتی‌ را بگذار کنار (مقاله انتخابی)[5282بازدید]
چرا بلافاصله بعد از جشن تولد نباید فیلم‌هایش را ببینیم؟ (مقاله انتخابی)[5418بازدید]
چگونه انقلاب جنسي، جامعه امريكا را براي هميشه دگرگون كرد؟ (مقاله انتخابی)[5417بازدید]
هر چه فقیرتر باشی، بیشتر به صفحهٔ گوشی‌ات نگاه می‌کنی (مقاله انتخابی)[6953بازدید]
بگذارید دوباره حوصلۀ بچه‌هایتان سر برود (مقاله انتخابی)[7250بازدید]
مخترع «واقعیت مجازی» می‌گوید همین حالا شبکه‌های اجتماعی‌تان را حذف کنید! (مقاله انتخابی)[8064بازدید]
کودکی بهترین دوران برای یادگیری زبان خارجی نیست!! (مقاله انتخابی)[6067بازدید]

نمایش تمامی عناوین این موضوع

آخرین مقالات

سالنامه حجامت 1399 شمسی (هدیه پایگاه طبّ شیعه)
«با لبخند کارکردن» چگونه به زنان آسیب می‌رساند؟ (مقاله انتخابی)
زندگیِ آزمون‌زده (مقاله انتخابی)
​تکنولوژی تراریخته؛ راهی برای افزایش محصول یا بیماری؟ (مقاله انتخابی)
مقاومت آنتی بیوتیکی: باکتریهای مرگبار بر می گردند (مقاله انتخابی)
«بنزین»، «گازوئیل» و «خوراک دام» به ‌خورد مردم ندهید.
ساده‌زیستی نه‌فقط زیبا بلکه ضروری است (مقاله انتخابی)
اعتیادی کراک‌گونه به بوتاکس (مقاله انتخابی)
وقتی با فرزندت هستی، آن گوشی لعنتی‌ را بگذار کنار (مقاله انتخابی)
سالنامه حجامت 1401 شمسی (هدیه پایگاه طبّ شیعه)
چرا آدم‌های خوب در شبکه‎های اجتماعی تحمل‎ناپذیر می‌شوند؟ (مقاله انتخابی)
با اصرار روی عزت نفس فرزندانتان آن‌ها را بی‌عرضه بار می‌آوريد.
هشت غذايي كه كارشناسان هرگز نمي‌خورند (مقاله انتخابی)
وقتی به‌جای تجربه‌کردن زندگی از آن عکس می‌گیریم، چه چیزی را از دست می‌دهیم؟
چه شد که ما آدم ها از لحاظ روانی اینقدر ضعیف و تنبل شدیم؟ (مقاله انتخابی)
سالنامه حجامت 1398 شمسی (هدیه پایگاه طبّ شیعه)
ياد بگيريم دوباره محبت بورزيم: «خانواده‌هاي از هم گسسته»، شهروندي و حمايت دولت از زوجيت (مقاله انتخابی)
بهداشت زناشویی و ضرورت­ های آن در اسلام
مَـــرهَـــم؛ توصیه‌هایی از طبّ سنّتی ایران به راهیان سفر اربعین (ویراست سوّم)
جُلّاب؛ درمانگر خوش طعم و خوش رنگ
به نام نوزادان به کام ابرشرکت‌ها (مقاله انتخابی)
من هم از این کلمۀ برند خیلی بدم می‌آید (مقاله انتخابی)
بالاخره روزی دماغ طبیعی هم «زیبا» خواهد شد (مقاله انتخابی)
نقش بینش توحیدی در سلامت انسان (مقاله انتخابی)
جامعۀ مصرف گرا (مقاله انتخابی)
شفا از منظر قرآن کریم (مقاله انتخابی)