بسم الله الرّحمن الرّحيم
و صلّى اللّه على محمّد و آله الطّاهرين و لعنة الله على اعدائهم اجمعين
آیت الله اعرافی:
مرزهای دانش فقه را با ورود به قلمرو سلامت توسعه دهیم.
به گزارش سرویس حوزه و روحانیت خبرگزاری رسا، آیت الله علیرضا اعرافی مدیر حوزه های علمیه صبح امروز در مراسم افتتاحیه کنفرانس بینالمللی بحران کرونا و مسؤولیتهای حقوقی و اخلاقی مربوط به رعایت سلامت همگانی با بیان اینکه اسلام در موضوع بهداشت، سلامت و درمان نظریه جامعی دارد، گفت: اسلام در باب مقوله سلامت نظریه های بسیار دقیقی دارد.
وی با اشاره به نظریه های «کلامی – فسلفی»، «فقهی – حقوقی» و «اخلاقی – ارزشی» اسلام در رابطه با مسأله سلامت، ادامه داد: نظریه جامع اسلام در حوزه سلامت چه در بعد بهداشت و چه در بعد درمان مرکب از دیدگاه های کلامی - فسلفی، فقهی - حقوقی و اخلاقی - ارزشی است.
باید به صورت مستقل به فقه سلامت، طب و پزشکی بپردازیم.
آیت الله اعرافی با تأکید بر اینکه در حوزه گرایش های فقه مضاف نیازمند فلسفه سلامت، بهداشت، درمان و پزشکی هستیم، بیان کرد: امروز در حوزه فقه نیز باید به قلمروهای تخصصی و فقه های نو و معاصر ورود داشته باشیم و در منظومه فقه معاصر و نوین باید به صورت مستقل به فقه سلامت، طب و پزشکی بپردازیم.
عضو فقهای شورای نگهبان تأکیدات فقه و مبانی اسلام به مسأله سلامت را مورد توجه قرار داد و ابراز کرد: موضوعاتی که در فقه در باب سلامت وجود دارد مقداری پراکنده است و کافی نیست، از این رو باید با اتکا به منابع اصلی خودمان پردازش جدیدی به حوزه سلامت داشته باشیم و سؤال های جدیدی را طرح کرده تا قلمروهای جدیدی به روی ما گشوده شود.
مرزهای دانش فقه را با ورود در قلمرو سلامت توسعه دهیم.
وی با اشاره به اینکه باید مرزهای دانش فقه را با ورود در قلمرو سلامت توسعه دهیم، خاطرنشان کرد: همچنین در حوزه اخلاق و مبانی ارزشی اسلام نیازمند اخلاق سلامت هستیم؛ در حوزه اخلاق و تربیت در قلمرو سلامت نظامات بسیار مهمی در مبانی اسلام وجود دارد، اما با این حال باید آن حوزه ها را توسعه ببخشیم.
آیت الله اعرافی با بیان اینکه سلامت از منظر اسلام یک مقوله دامنه دار، فراساحتی و چند ضلعی است، تأکید کرد: امروز در دنیا نیز گرایش هایی پیدا شده است که قلمرو سلامت را از بعد سلامت جسمانی به بخش های دیگری همچون سلامت معنوی، فرهنگی و اجتماعی سوق داده اند.
مدیر حوزه های علمیه در ادامه با اشاره به اینکه بر اساس مبانی اسلامی، وظیفه همه ما صیانت از سلامت است، اضافه کرد: اقوال مختلفی در این زمینه وجود دارد، اما باید دانست سلامت یک وظیفه شرعی است که بر دوش ما قرار دارد و حق نداریم آن را به خطر بیاندازیم.
تأکید اسلام بر صیانت از سلامت خود و دیگران
وی با بیان اینکه بر اساس قاعده هایی همچون قاعده «لاضرر»، صیانت از سلامت دیگران و ضرورت نگهبانی از سلامت و آسایش دیگران در مبانی اسلامی مورد تأکید بسیاری قرار گرفته است، اظهار کرد: گزاره های دین، سلامت فردی و خویشتن و سلامت دیگران را مورد تأکید قرار داده و آن را یک وظیفه تلقی کرده است.
آیت الله اعرافی با تأکید بر اینکه صیانت از سلامت دیگران امری واجب بوده و ضرر رساندن به آن حرام محسوب می شود، ادامه داد: اگر کسی سلامت دیگران را مورد خطر قرار داده و به آن آسیب برساند، ضامن است و در برخی موارد مستحق قصاص و دیه می شود، بنابراین مقوله قصاص، دیه و ضمان سه بعد از ابعاد فقهی صیانت از سلامت است.
عضو فقهای شورای نگهبان با بیان اینکه اسلام نسبت به سلامت برای همه چیز اعم از خانواده و جامعه جهانی برنامه دارد، ابراز کرد: اسلام برای صیانت از سلامت جامعه بشری احکام ویژه ای دارد و تأکید می کند باید جلوی بلایایی که سلامت جامعه بشری را تهدید می کند، گرفته شود.
وی با اشاره به اینکه بر اساس دیدگاه های فقهی، فسلفی و اخلاقی اسلام یک نظام جامع سلامت بشری، عام و بین المللی داریم، خاطرنشان کرد: ما یک نظام جامع داریم که در آن وظایف آحاد بشری، دولت ها، حاکمیت ها و بخش های عمومی مشخص می شود.
آیت الله اعرافی کرد: بلایای عامه، حوادث فراگیر، امراض مسری، بلایای طبیعی و اپیدمی های گسترده یا عالمگیر در میان مبانی اسلامی جایگاه ویژه ای دارد که باید به آن توجه شود؛ اسلام در این زمینه به موضوعی می پردازد که «درمانگری جامع» نام دارد که شامل همه اقدامات لازم درباره درمان می شود.
مدیر حوزه های علمیه در پایان به روحیه همیاری اجتماعی، احسان، رزمایش همدلی و مواسات و فریادرسی های شجاعانه مردم در بحران کرونا اشاره و اضافه کرد: این موارد تنها گوشه ای از مبانی و نظریات اسلام در هنگام رخ دادن بلایای گسترده است که آن را به وضوح در کشور خود مشاهده کردیم؛ این در حالی بود که آمریکا و ترامپ(که شکست مفتضحانه ای هم خورد) برخلاف قواعد و حقوق بین الملل و ارزش های انسانی نسبت به دارو و درمان و کمک هایی که باید به سایر کشورها می کردند بی توجه بودند و قاعده متمدنانه ای که انتظار می رفت حداقل میان خودشان رعایت کنند را نیز مشاهده کردیم که رعایت نکردند.