یکی از مسائلی که گریبانگیر جامعه امروز ماست، عدم آشنایی و یا باور این مساله است که اگر ما متعهد به چارچوب های دینی باشیم، توسط این چارچوب به هر آنچه مورد نیازمان باشد خواهیم رسید. اگر ما طب می خواهیم، اگر ریاضی و نجوم می خواهیم، اگر اقتصاد و علوم انسانی می خواهیم، همه و همه به بهترین نحوی در چارچوب تفکر دینی وجود دارد ...
اگر به تاریخ علم غرب اشنا باشیم خواهیم دید که تمدنی که "فقر فکری" داشت و دارای ریشه های انحرافی و باطل بود چطور پس از به ثمر رسیدن چند نظریه و دیدگاه، مراحل تکاملی خود را طی کرد و به مرحله امروزی رسید. آنوقت این واقعیت که "اگر ما با داشتن آن منابع غنی و مستندات محکم و قوی راه خود را و نه راه غرب را در پیش می گرفتیم امروز به تمام آنچه می خواهیم، از راهی متفاوت از راه غرب رسیده بودیم" بیشتر آشکار میشود.
اگر ما امروز فکر می کنیم که "طب اسلامی، برد محدودی دارد و جوابگوی همه نیاز ها نیست"، نه به دلیل صحت این مساله بلکه به دلیل متوقف شدن سیر پیشرفت این طب در قرن های اخیر است. طب اسلامی به دلایلی که اینجا ذکر نمی شود، توطئه وار، از حق حیات خود محروم شد و نخواستند و نگذاشتند که سیر ترقی خود را طی کند و جوابگوی همه جانبه ی نیاز جامعه باشد. برای پاسخگویی به نیاز های درمانی کشور، کافی بود حکومت دست جریان طب اسلامی را در عملکرد خود باز بگذارد و مانند دیگر جریان های علمی از آن حمایت کند تا تحت چهارچوب های تعریف شده در طب اسلامی، به پاسخ هر آنچه جامعه نیاز دارد برسد. اما وقتی دست آن را ببندیم و مقید کنیم و اجازه یک رقابت عادلانه در عرصه های علمی را به آن ندهیم و یا تحت کنترل سیستم های مدرن، در آوریم، این طبیعی خواهد بود که این جریان نخواهد توانست که پاسخگوی همه جانبه نیاز های جامعه باشد.
طب اسلامی در روش ها و متد ها از شیوه ای متفاوت از طب مدرن استفاده می کند، و امراض را در مدلی متفاوت از مدل های مدرن درمان می کند. برای هر آنچه این عرصه به آن نیاز دارد، تفکر اسلامی تحت همین فلسفه و مدل، قادر به پیشروی و حرکت است و پاسخ سوال های خود را در همین مسیر جستجو می کند و میابد. این ذهنیت که طب مدرن در ادامه طب سنتی است و یا نوع پیشرفته تر آن است یک اشتباه عامیانه و غیر قابل پذیرش است. هر یک از این دو جریان، برخاسته از فلسفه ای متفاوت اند و راه های جداگانه ای را طی می کنند. نوع نگاه به انسان و طبیعت و رابطه آن ها با خالق هستی در این دو مجموعه متفاوت است و هریک هدفی عمیق تر از درمان امراض را پیگیری می کنند. در حقیقت هریک از این علوم ابزاری است که تمدنی از جنس خود را در رسیدن به اهدافش و بسط تفکرش یاری می دهد ...